4.jpg 44246_633.jpg 29by6mw.jpg 143209_945.jpg
altinay (آفلاين)

altinay فریاد میزند :

درباره

موارد دیگر
نام کاربری : altinay
نام کامل : altinay
امتیاز کاربری : 396
جنسیت : زن
46 ساله | 16 / 12 / 1351
شغل : مدرس . محقق باستان شناسی
وضعيت تاهل : متأهل

موسیقی پروفایل

بارکد اختصاصی

altinay
altinay
چقدر سخته عضویت تو فیس جهانی . الان دو ساعته دارم کلنجار میرم. از مرحله دوم به سوم برم نمیشه s22.gifs22.gifs22.gif
بازم این فیس های ایرانی . تنظیماتش خیلی راحته

دیدگاه

اشتراک گذارنده sami59 و 3 نفر دیگر
altinay
altinay
موندم از دست بعضی از عزیزان اینجا. فکر کنم یه نسبتی با دستگاه فتو کپی دارن ایناs17.gifs17.gifs17.gif

دیدگاه

اشتراک گذارنده sami59 s_s_s
altinay
altinay
اینم پسره مامانشs31.gif
4.jpg

دیدگاه

اشتراک گذارنده sami59 s_s_s
altinay
altinay
گلستانی هستی مهشید جان. ؟؟؟@mahshid-s

دیدگاه

اشتراک گذارنده s_s_s mohammad17aryaii
altinay
altinay
نظری ندارم .
ولی یه سوال واسه من پیش اومده . اونم اینه که
اگه اینگونه صحنه ها تو یکی از کشورهای اروپائی و امریکا پیش میومد. دولتمردان اونا چه نظری داشتن؟؟؟
44246_633.jpg

| دیدگاه

اشتراک گذارنده s_s_s mohammad17aryaii
altinay
altinay
احتیاج به هیچ توضیحی نیست. کاملا واضحه. از این قبیل حوادث روزانه بارها داره اتفاق میافتهs9.gifs9.gifs9.gifs9.gif
29by6mw.jpg

دیدگاه

اشتراک گذارنده s_s_s و 3 نفر دیگر
altinay
altinay
عملیات اچ۳، که از آن به عنوان حمله به اچ۳ نیز یاد می‌شود، یکی از عملیات‌های هوایی مهم در جنگ ایران و عراق بود. از این عملیات به عنوان یکی از بزرگترین عملیات‌های هوایی دنیا که به نام فانتوم‌ها ثبت شده‌است، یاد می‌شود. طی این عملیات فانتوم‌های نیروی هوایی ارتش ایران در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۸۱ (۱۵ فروردین ۱۳۶۰) پایگاه هوایی الولید (پایگاه‌های هوایی اچ۳) را در غربی ترین نقطه عراق، در مرز مشترک عراق و اردن بمباران کردند و آن‌را منهدم ساختند. در این عملیات بیش از ۴۸ هواپیمای عراقی که بیشتر آنها بمب افکنهای روسی (میگ ۲۳، سوخو ۲۰، تپولوف ۱۶، تپولوف ۲۲) بودند از بین رفتند.
143209_945.jpg

دیدگاه

اشتراک گذارنده s_s_s و 4 نفر دیگر
altinay
altinay
[لینک ضمیمه]
مصطفی چمران از اعضای نهضت آزادی و معاون نخست‌وزیر، وزیر دفاع و نماینده بنیانگذار جمهوری اسلامی در شورای عالی دفاع در 31 خرداد ماه سال 1360 در جبهه جنگ ایران و عراق به شهادت رسید.

در سی ام خرداد ماه 1360، چمران در جلسه فوق العاده شورای عالی دفاع در اهواز با حضور مرحوم آیت الله اشراقی پیشنهاد های نظامی خود از جمله حمله به بستان را ارائه داد.

در سحر گاه سی و یكم خرداد 1360، ایرج رستمی فرمانده منطقه دهلاویه به شهادت رسید و شهید دكتر چمران بشدت از این حادثه افسرده و ناراحت بود. وی یكی دیگر از فرماندهانش را احضار كرد و خود، او را به جبهه برد تا در دهلاویه به جای رستمی معرفی كند.

چمران پس از آن به طرف سوسنگرد به راه افتاد و در آنجا همه رزمندگان را در كانالی پشت دهلاویه جمع كرد، شهادت فرمانده شان را به آنها تبریك و تسلیت گفت و ادامه داد: «خدا رستمی را دوست داشت و برد و اگرخدا ما را هم دوست داشته باشد، می برد.»

ساعتی بعد چمران در آن منطقه در حین سركشی به مناطق و خطوط مقدم بر اثر اثابت تركش خمپاره های دشمن به شهادت رسید.

دیدگاه

اشتراک گذارنده s_s_s و 2 نفر دیگر
altinay
altinay

«بایندر» شاید برای انها که اهل گیم و تماشای تلویزیون هستند، زیاد ناآشنا نباشد. به ویژه انهایی که بازی ایرانی «نجات بندر» را می شناسند و انهایی که فصل اول سریال »درچشم باد» را دیده اند. ان جا که همزمان با حمله نیروهای متفقین به ایران در شهریور 1320، روایت مقاومت قهرمانانه چندتن از سربازان شجاع ارتش ایران در بندرانزلی را در مقابل هجوم هواپیماهای روسی دیدند. هجومی که به شهادت «یدالله بایندر» انجامید. کسی که برادر فرمانده نیروی دریایی ارتش ایران بود و به فاصله یک روز پس از شهادت برادر بزرگترش در جنوب ایران، در بندر انزلی به شهادت رسید. حکایت «غلامعلی بایندر» اما حکایت دیگری است.
غلامعلی بایندر فرزند دوم مرحوم علی اکبر بایندر ( پدر سه شهید) متولد سال 1277 هجری شمسی در تهران بود. خانواده اواز تیره ترکان آق قویونلو (بایندریان) بودند. غلامعلی تحصیلات متوسطه خود را در مدرسه دارالفنون به پایان رساند و در سال سال 1299 خورشیدی از مدرسه نظام مشیرالدوله با درجه ستوان دومی فارغ التحصیل شد. شجاعت و رشادت او آن قدر زبانزد بود که رسیدگی به غائله «اسماعیل آقا سیمیت قو» را به او سپردند و او برای خواباندن این غائله و درپی آن شجاعت مثال زدنی در نبرد با متجاوزان روس در شمال کشور و امن کردن مازندران، نشان «ذوالفقار 4» گرفت. نشانی که بالاترین نشان ارتش ایران بود.

بایندر چندسالی را هم در دانشگاه جنگ فرانسه گذراند تا پس از بازگشت به ایران، فرماندهی هنگ توپخانه لشگر یک مرکز را به عهده بگیرد. پس از آن هم ماموریت آموزش نیروهای ارتش ایران برای تشکیل نیروی دریایی به اوسپرده شد و او با حدود 2 هزار سرباز به ایتالیا رفت و پس از پایان دوره آموزش و خرید ناوهای جنگی از ایتالیا، نیروی دریایی نوین ایران را در خلیج فارس پایه ریزی کرد.

سال 1315 بود که بایندر به درجه «ناخدا یکم» رسید. درجه ای که برای اولین بار یک نفر در ایران موفق به گرفتنش می شد و 4 سال بعد، درجه دریادار یکمی روی شانه های اونشست تا بالاترین مقام نیروی ادریایی ارتش ایران شود.
فرمانده نیروی دریایی ارتش ایران ، وقتی حمله یکپارچه ارتش متفقین از شمال و جنوب ایران را درجنگ جهانی دوم دید، میز فرماندهی را رها کرد و به خط اول جنگ رفت. جنگی نابرابر که ارتش متفقین، بر کشور بی طرف ایران در جریان جنگ جهانی دوم تحمیل کردند.
با حمله کشتی های انگلیسی به خلیج فارس، بایندرعلاوه بر مسئولیت فرماندهی نیروی دریایی، به سمت فرماندهی کل منطقه جنوب خوزستان نیز منصوب شده بود و تیپ مستقل مرزی را نیز تحت امر داشت.

در ساعت 4 بامداد سوم شهریور ماه 1320 با شنیدن صدای انفجار ،با سرعت از منزل خارج و با استفاده از قایق موتوری و زیر آتش مسلسل نیرو های متجاوز خود را به مقر فرماندهی رسانده و پس از صدور دستورات لازم به افسران ستاد و فرماندهان به تلگراف خانه رفته و گزارش وقایع و هجوم نیرو های انگلیسی را به تهران و اهواز مخابره کرد .

آنگاه با حضور در قرار گاه مرزی عده ای را مامور مقاومت در برابر مهاجمین کرده و خود که مسلح به یک قبضه برنو بود به همراه سروان ولی الله مکری نژاد معاون فرمانده گردان هنگ هشت توپخانه ، با اتومبیل و از راه خشکی عازم خرمشهر شدند. تا ستاد فرماندهی عملیات را در منطقه حفار ( که از لحاظ نظامی موقعیت مناسبی داشت و بیش از دو قبضه توپ 105 م.م و گروهی سرباز در انجا مستقر بودند) تشکیل دهد. اما چند دقیقه ای بعد از حرکت با نیروهای انگلیسی مواجه و در حین مقاومت و جنگ و گریز با آنان با رگبار مسلسل متجاوزین در حوالی پاسگاهی در نزدیکی بی سیم خرمشهر به شهادت رسید.

حالا قرار است از مهرماه امسال، تصویر این قهرمان شهید ایرانی مثل خیلی دیگر از قهرمانان دیگر ایران، روی جلدهای دفترچه های دانش اموزان ایرانی برود. کودکان و نوجوانانی که تا به حال هرچه شنیده اند و دیده اند از بتمن و بن تن و مردعنکبوتی بوده و حالا همین جلدها با تصویرهای ناآشنا می تواند راهی باشد برای شناختن بیشتر این قهرمانان. قهرمانانی که نه در فیلم ها و کارتون ها، بلکه در واقعیت، نماد شجاعت و غیرت ایرانیان شده اند. قهرمانانی ککه سالهاست پشت غبار فراموشی ماناشناخته مانده اند.
... ادامه

| دیدگاه

اشتراک گذارنده s_s_s و 5 نفر دیگر
altinay
altinay
اینم یه منظره جذاب

دیدگاه

اشتراک گذارنده pivan50 و 2 نفر دیگر